مدح و منقبت حضرت امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام
آفـتـابی که در افـق پـیداست نهـمین نـورِ خانهٔ زهـراست در تـلألـؤ جهان به او خـیره انعـکاسـش شـبـیهِ آینههاست اوست مـصـداقِ لـیلة القـدرم قـبـلهام کـاظـمینِ این آقـاست مُـتـنعـم شده به بـاغِ بـهـشت ناز پـروردۀ امـام رضـاست آسـتـانِ رفــیـعِ او مـلـکــوت شَأنش از قدر و رتبهها والاست از کـراماتِ اوست الطـافـش اَجوَدُ الاَجـوَدینِ این دنیاست متّـقی زاده بود و متّقی است قُلهٔ حِلم و حکمت و تقواست مظهرِ بخشش و عطوفت اوست جــود را یــاد ایـن و آن داده حـسِ بـارش به آسـمـان داده تا که گـفتیم بی کَس و کاریم خـانـهاش را نـشـانـمـان داده خانهاش پاتـوقِ گـدایان است به همه پـایِ سفـره نـان داده بارِ عـام است لـطفِ این آقـا به غـنی و فـقـیـر امـان داده حِرزِ او را به بازویش بسته بعد عیسی به مُرده جان داده دَمِ بابُ الـجـواد مُـعـتـکـفـیـم کـنجِ جـنت به ما مکـان داده گفته وارد شَوید در حِـصنی |